Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20203 K.2022/20646

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca, sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti yargılama aşamasında toplanan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır.

Bu ispat hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında, somut dosya içeriğinde; olay tarihli ihbar tutanağı, tırın dorsesinde bulunan kaçak göçmenlerin beyanları, sanığın arkadaşı olup tır şoförlüğü yapan tanıkların anlatımları ve sanığın aşamalarda değişmeyen savunmaları dikkate alındığında; kaçak göçmenlerin sanığın bilgisi dahilinde tıra bindirildiklerine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,