Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20237 K.2024/488

Sanık hakkında kurulan hükmün ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; tanık Ö.H.'nın talimat yolu ile alınan beyanında olay sırasında şantiye şefi olan sanık ...'ın, mağdurlara küfür ettiğini belirtmiş olduğuna, bu nedenle sanık ...'ın diğer sanıklara karşı hakaret suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şantiye şefi olan sanığın, aynı yerde işçi olarak çalışan mağdurlarla aralarında çıkan tartışma esnasında "S..ktir git" diyerek hakaret ettiği iddiasıyla kamu davası açılmış olup yapılan yargılama sonunda sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut,yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Takibi şikâyete bağlı hakaret suçuna ilişkin olarak, mağdurların kovuşturma aşamasında şikâyetlerinden vazgeçtikleri, sanığın ise şikâyetten vazgeçmeleri kabul ettiği anlaşılmakla sanık hakkında şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR