Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20596 K.2024/966

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile 1. Sanık ... hakkına fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 43, 52 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl 24 ay hapis ve 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. Sanık ... hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 43 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6 yıl 24 ay hapis ve 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz istemi, tarafına tebligat gelmediği, duruşmada hazır bulunmadığı, mağdurun iftira attığı, kararın lehine bozulması gerektiğine vesaire;

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, mağdurun soyut beyanı ve ihbar dışında somut bir delil bulunmadığı, mağdurun darp edildiğine ve zorlandığına dair adli raporunun bulunmadığı, diğer sanık ve tanık beyanlarına göre mağdurun markete gittiği ve evde yalnız kalabildiği göz önüne alındığında evde zorla tutulduğundan bahsetmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, mağdurun kendi telefonundan ihbar yapmasının da kendi beyanlarını bertaraf eder nitelikte olduğu, takdiri indirimin yerinde görülmeyen gerekçeyle uygulanmadığı, teşdit uygulanmasının usul ve Yasaya aykırı olduğu, açıklanan ve resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine vesaire; ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların, mağdureyi hile ile kandırarak, cebir ve tehdit kullanarak fuhuş yapmaya zorlamak ve fuhuş için aracılık ve yer temin etmek suretiyle fuhuş suçunu işledikleri iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... ve Sanık ... Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanıkların savunmaları, katılanın beyanı, tanık S.Y.'nin beyanı, olay tarihli tutanak içeriği, olayın meydana geliş şekli, sanıkların adli sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde sanıkların atılı fuhuş suçunu işlediklerinin sabit olduğuna, cezaların teşdiden belirlenmesine ve takdiri indirimin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, sanık ...'in savunma hakkını kısıtlanmasına neden olacak koşulların somut olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B.Sair Yönlerden

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ''hapis cezalarında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca 2/4 oranında artırım yapılırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın ''6 yıl 18 ay'' yerine "6 yıl 24 ay" hapis olarak fazla tayini'' dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulandığı hüküm fıkralarından sonuç cezaların çıkartılıp yerine ''6 yıl 18 ay hapis cezası'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,