Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20833 K.2024/2123

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık ...'in, sair tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 43, 29, 62, 50 ile 52 nci maddeleri uyarınca 920,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilirken, sanık ... hakkında hakaret, sanık ... hakkında ise sair tehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ile müdafiinin temyiz istemleri, katılan sanık hakkındaki kararın haksız olduğu ve kararı temyiz etmek istediklerine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Aynı sitede oturan taraflar arasında yaşanan tartışmada sanık ...'ın, katılan sanığa yönelik söylediği "...aşağılık, şerefsiz..." biçimindeki sözleriyle hakaret, sanık ...'in, katılan sanığa yönelik söylediği "...senin defterin dürülecek..." biçimindeki sözleriyle sair tehdit, katılan sanık ...'in de, ..., ... ile ...' yönelik söylediği "...sizleri sinkaf ettireceğim, bunların hesabını sizden soracağım, hepinize tek tek göstereceğim." biçimindeki sözleriyle de sair tehdit suçunu işledikleri iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanık ... hakkında tehdit suçundan mahkumiyet kararı verirken, sanıklar ... ile ... hakkında atılı suçlardan beraat kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ile ... Hakkındaki Hükümler Yönünden

1.Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası ile 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 02.12.2014 tarihli sanıkların savunmaları olduğu, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1.Yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan ve sanığın hangi sözleriyle tehdit ettiği de gösterilmeden karar verilmek suretiyle Anayasanın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

2.Taraflar arasında yaşanan tartışmaya ilişkin olarak sanık ... hakkında dosyaya sunulan görüntü kaydını içerir CD izlenmeden ve gerekli görülmesi halinde bu kayıtlara dair bilirkişi incelemesi de yaptırılmadan eksik incelemeyle karar verilmesi,

3.Ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin birinci fıkrasına maddesine aykırı davranılması,

4.Seçimlik ceza öngören sair tehdit suçunda tercih edilen hapis cezasının, seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması,

5.7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ile ... Hakkındaki Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan ile vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,