Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/21031 K.2024/34

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin; sanığın arsa maliki olduğu gözetildiğinde binayı yaptıran olduğundan cezai sorumluluğu olduğuna, tanık Z. Ç. yanında Y. B. hakkında da suç duyurusunda bulunulması gerektiğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik, olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ruhsata aykırı olarak yapı inşa etmek suretiyle imar kirliliğine neden olduğu iddia olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın, iddianame anlatımında geçen ruhsata aykırı bina vasfındaki yapıyı kendisinin yapmadığına, arsayı dört kişi birleşerek satın alıklarına, ayrı ayrı tapu çıkmadığından tapunun kendi üzerine yapıldığına, dava konusu binanın tanık Z. Ç.'nin hissesine düşen kısımda kaldığına, bina ile ilgili aboneliklerin de tanık ve kardeşleri adına olduğuna dair savunması karşısında, suç duyurusu neticesinde dava açılması durumunda dosyalar birleştirilerek tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR