Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/21770 K.2024/1878

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tehdit suçundan ise, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; herhangi bir gerekçe içermeyen dilekçesiyle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, kayınvalidesi olan şikâyetçinin ikametinin önüne gelerek sinkaflı sözlerle hakaret ettiği ve ayrıca “Bunu size koymam, sizin hakkınızdan geleceğim, aç kapıyı diyorum sana.” sözleriyle tehdit ettiği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Hakaret Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olduğu ve adli sicil kaydına göre suç tarihinde başkaca tekerrüre esas sabıkasının da bulunmadığı anlaşıldığından tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi dışında sanığın temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Tehdit Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden

1. 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, suç tarihi itibarıyla hapis cezasına mahkûm edilmeyen sanık hakkında tayin olunan 25 gün hapis cezasının, aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi, 2. Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının, kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve başkaca tekerrüre esas sabıkası da bulunmadığından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanamayacağının düşünülmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Hakaret Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği karardan tekerrüre ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Tehdit Suçu Yönünden