Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/21987 K.2024/1428

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkeme tarafından sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 128 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın mahkûmiyeti yerine ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılanlara yönelik açtığı nesebin reddi davasında katılan ... Ş.'den zina nedeniyle boşandığını, diğer katılanların ise kendisinin çocukları olmayıp katılan ...'nın zina yapması sonucu dünyaya geldiklerini ileri sürmesinin hakaret suçunu oluşturduğu iddiası ile açılan davada, eylemin iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında bulunduğu gerekçesiyle, Yerel Mahkemece ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Sanığın eyleminin iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı anlaşılmakla, Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmeyerek katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sair Yönlerden;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Yerel Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ''hakaretin iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığının kabul edilmesi halinde " 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken 'TCK'nın 128 inci ve CMK'nın 223/4-b maddeleri uyarınca takdiren ceza verilmesine yer olmadığına' şeklinde karar verilmesi'' hususu dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan bir numaralı bentten "TCK'nın 128 inci ve CMK'nın 223/4-b maddeleri uyarınca takdiren ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresi çıkartılıp yerine "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine" ibaresi eklenmek suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,