Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/22035 K.2024/1507

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan hükmü süre tutum dilekçesiyle temyiz etmiş, usulune uygun tebliğe rağmen ayrıntılı temyiz dilekçesi verilmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın Selçuk Devlet Hastanesinin acil servisinde görevli doktor olduğu, olay tarihinde katılanın görevi başında çalıştığı sırada sanığın hastalığı nedeniyle acil servise geldiği, servis içerisinde katılan ile sanık arasında tartışma çıktığı, sanığın katılana "Ye ye şiş, oturduğun yerden kalkamıyorsun bile, sen ne biçim doktorsun." diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece hakaret suçunun unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR