Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/22531 K.2024/1103

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, sanığa atılı hakaret suçunun sabit olduğu, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde beraatına karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, evinin önünde gürültü yapmasına sinirlenen sanığın, katılana hitaben "Buradan gidin or...pu çocukları, sizin ananızı s...rim, benim kapımın önünde oturmayın." diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde her türlü kuşkudan uzak cezalandırılmaya yeter ve kesin delil elde edilemediğinden hakaret suçundan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın beraati yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR