Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/22581 K.2024/405

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 1998 yılında evlendiklerini, davalının işletmesi için servis aracı alındığını, bu aracın alınması sırasında davacının çeşitli bankalardan kredi çektiğini ancak kredilerin davalı tarafından ödenmediğini, davacının aldatıldığını öğrenince müşterek çocuklarıyla İstanbul'daki evinden ayrılarak Giresun'a babasının evine geldiğini, işinden ayrılmak zorunda kaldığını, psikolojik nedenlerle 6 ay boyunca çalışamaması nedeniyle 7.200,00 TL zarara uğradığını, davalının işletmesi için alınan minübüsün satışı ile de 1.400,00 TL zarara uğradığını ileri sürerek 7.200,00 TL kazanç kaybı ve 1.400,00 TL araç satışı nedeniyle uğranılan zarar bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; satın alınan aracın davacı adına kayıtlı olduğunu, satışının davacının inisiyatifinde olduğunu, ayrıca davacının çalışamaması nedeniyle uğranıldığı iddia edilen zararı talep hakkının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Giresun Aile Mahkemesi'nin 24.06.2016 tarihli ve 2016/398 Esas 2016/412 Karar sayılı ilamıyla; talebin aile mahkemelerinin görevine girmediği, uyuşmazlığın Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca çözümlenmesi gerektiği, bu istemler yönünden görevin genel mahkemelere ait olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 12.11.2018 tarihli ve 2017/1484 Esas 2018/12771 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının kusurlu davranışları ile tarafların boşanmalarına sebebiyet verdiği, davacının işten çıkmak zorunda kaldığı, karı-koca ilişkisi içerisinde bulunmaları nedeniyle davalının davacıya karşı sadakat yükümlülüğünü ihlal etmek suretiyle haksız fiil işlemiş olduğu gerekçesiyle davacının talep etmiş olduğu miktardan 5 aylık maaş kaybına isabet eden tazminatın tahsili gerektiği, araç satışı nedeniyle uğranılan zararın ise davacı tarafından ispat edilemediği, davacının dava konusu aracı satarak parasını aldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının yoksun kaldığını iddia ettiği maaş talebinin hukuk düzeninde karşılığının bulunmadığını, davacının işten kendi isteği ile ayrıldığını ileri sürerek ve re'sen ele alınacak nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, boşanma sürecinde çalışılamayan sürede gelir kaybı nedeniyle uğranılan zararın davalı eski eşten tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK'un 427 vd. maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu.

3. Değerlendirme 1. Davacının talebi, boşanma süresince 6 ay kadar süreyle çalışamadığı ve bu nedenle maddi zarara uğradığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesine göre, kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür. Yine Kanun'un 58 inci maddesine göre "Kişilik hakkının zedelenmesinden zarar gören, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini isteyebilir." Haksız fiile dayalı bir borcun doğabilmesi için, hukuka aykırı bir fiil bulunmalı, fiili işleyenin kusuru olmalı, sonuçta bir zarar doğmalı, zarar ile işlenen fiil arasında da uygun nedensellik bağı bulunmalıdır.

Somut olaya gelince; davacı, davalının kusurlu eylemi nedeniyle boşandıklarını, bu süreçte şehir değiştirdiğini ve bir süre çalışamadığını, gelir kaybının bulunduğunu ileri sürmüş, mahkemece davalının kusurlu eylemi nedeniyle boşanıldığının aile mahkemesi kararı ile sabit olduğu, davalının sadakatsizlikte bulunarak davacıya karşı haksız eylemde bulunduğu gerekçesiyle Türk Borçlar Kanunu'nun 50 inci maddesi gözetilerek 5 aylık maaş kaybına ilişkin tazminata hükmedilmiştir.

Her ne kadar Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları sunularak davacının belirtilen sürede çalışmadığı belirtilmişse de davalının eylemi ile zarar arasında uygun illiyet bağından söz edilemez. Davacı salt boşanma nedeni ile işsiz kaldığını ve bu duruma davalının sebep olduğunu ispatlayamadığından davanın tümden reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2. Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendin açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,