Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/22571 K.2024/1730

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın hakaret, kötü muamele ve kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyizinin; Yerel Mahkemece eksik inceleme sonucu hatalı karar verildiği, olayın beyanında belirttiği şekilde gerçekleştiği, tanıklar İ.S. ve F.B.'nin beyanlarının da olayı doğruladığı halde haksız şekilde beraat kararı verildiği, bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılanın oğlu olduğu, olay tarihinden önceki yaklaşık 2 ay sürede sanığın, katılana kötü muamele de bulunduğu, katılanın ikametinin elektriğini kullanıma kapattırmak suretiyle katılanı elektriksiz koşullarda yaşamak zorunda bıraktığı, katılana sürekli ikametinden çıkması konusunda rahatsız ettiği, olay tarihinde ise ''Bu evden çık oturamazsın, yolda izde gezeceksin, senin babanın, ananın ağzına sı..rım, lanet." diyerek elinde bulunan orak tabir edilen kesici aletle katılanın üzerine yürüdüğü iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece hakaret, kötü muamele ve kasten yaralama suçlarının sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığa atılı suçlar yönünden Mahkemece dinlenilen tanık F.B.'nin anlatımının olayı doğrulamadığı, diğer tanık İ.S. ile sanık arasında miras paylaşımı nedeniyle husumet bulunduğunun anlaşılması karşısında, atılı suçlar yönünden başka delil bulunmayan dosyada, sanığın atılı suçları işlediği yönünde her türlü kuşkudan uzak cezalandırılmaya yeter ve kesin delil elde edilemediği yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından katılanın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR