Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/22761 K.2024/2933

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin; Mahkemece verilen kararının usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın katılana yönelik söylediği sözlerin hakaret suçunu oluşturduğu iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece, sanık ile katılanın karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri kabul edilmiş ve 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, katılanın anlatımı, tanık beyanı, Giresun 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/89 Esas, 2016/670 Karar sayılı kararı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, ceza verilmesine yer olmadığı yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş,

Sanık hakkında kurulan hükümde hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken uygulama maddesinin yazılmaması ve Kanun'da yer almayan biçimde "ceza tertibine yer olmadığına" dair karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR