Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/22836 K.2024/3776

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şüphelinin taşınmazında onaylı mimari projeye aykırı olarak zemin kat ön terasta 12.62 m2 ebatlarında kapalı alan büyütme yaptırdığı şeklinde gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada, imara aykırılığın giderildiği Belediye Başkanlığının yazısı ile anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın imara aykırılığı giderdiği şeklindeki savunmalarının, Belediye Başkanlığı'nın yazısı ile doğrulanması ve düşme kararının yasal dayanağı olan 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrasında; kişinin ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar planına ve ruhsatına uygun hale getirmesi halinde açılan kamu davasının düşmesine karar verileceğinin düzenlenmesi karşısında, mahkemenin düşürülmesine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sair Sebepler Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen düşme kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin dördüncü fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması ve 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci maddeleri uyarınca kamu davasının “Düşmesine” yerine “Düşürülmesine” karar verilmesi" hususları dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından “Düşürülmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine “Düşmesine” ibaresinin eklenmesi ve hükmün ilgili kısmına "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,