Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23013 K.2024/2329

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin Kararı ile sanık hakkında, 1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 43, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca verilen 12 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin hükmün ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçların sübut bulmadığına, haksız tahrik ve lehe hükümlerin değerlendirilmesi gerektiğine ve resen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kavgaya karışan sanığın, olay yerine gelen polis memurlarına yönelik sinkaflı sözlerle hakaret edip, vurmaya çalışarak ve bıçak ile üzerlerine yürümek suretiyle kendisine isnat edilen suçları işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasına 6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesiyle eklenen "denetim süresi içerisinde kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması kararı verilemez" düzenlemesinin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girmesi karşısında suç tarihi itibarıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yasal engel oluşturacağından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu anlaşılmış,

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasının tatbiki sırasında hapis cezasının 9 ay yerine 12 ay olarak belirlenip, buna bağlı olarak sonuç hapis cezasının fazla tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR