Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23132 K.2024/2748

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; yapı tatil tutanağı düzenleyicilerinin dinlenmelerine karar verilmeksizin ayrıca taşınmaza ait elektrik ve su abonelik sözleşme tarihleri ile numarataj tarihlerinin ilgili kurumlardan celbi sağlanmaksızın, hava fotoğrafları celp edilmeksizin eksik inceleme ile sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasalara aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, iş yerine ilaveten demir profilden yapılmış ve üzeri sundurma ile örtülmüş ruhsatsız kaçak inşaat yaptığı iddia edilmiş olup Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonucunda suçun unsurları itibari ile oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR