Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23246 K.2024/2413

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında; 1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca, 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, atılı suçları işlemediğine, karakola gelmelerine sebep olan kavga olayının tarafı olan arkadaşı ile aralarında atışırlarken polis memuru tarafından kendilerine küfür edilerek saldırıldığına, olayların karakolun içinde meydana geldiğine, kamera kayıtlarının incelenmesinde bu durumun görüleceğine, yaralamaya ilişkin darp raporunun bulunduğuna, bu ve resen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde sanık ile tanık H.G.'nin karıştıkları adli olayla ilgili olarak polis merkezinde bulundukları sırada işlemleri bittikten sonra tekrar kavga etmeye başladıkları esnada katılan polis memuru tarafından olaya müdahale edildiğinde sanığın katılana yönelik "Seni bitereceğim, kavat, pezevenk, şerefsiz, sıkıyorsa elbiselerini çıkartta gel, sivilde seni yakalayıp gününü göstereceğim." dediği iddiasıyla sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından açılan davada, 21.02.2015 tarihli olay tutanağına, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanları ile tanıklar H.G. ile M.K.'nin beyanlarına göre sanığın atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanığın atılı suçları kabul etmediği anlaşılmıştır.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları uyumludur.

4. 21.02.2015 tarihli olay tutanağı ile tanıklar H.G. ile M.K.'nin beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

21.02.2015 tarihli olay tutanağına, katılanın aşamalardaki beyanları ile tanıklar H.G. ile M.K.'nin beyanlarına göre sanığın atılı suçları işlediği, haksız tahrik koşulları oluşmadığından uygulanmaması, sabıkasında engel kasıtlı suçtan mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmaması yönünde Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Hakaret eyleminin aleni bir yer olan karakol bahçesinde işlenmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR