Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23381 K.2024/4528

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın, fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca iki kez 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın günlük daire kiralama işi yaptığına, söz konusu sitede çok sayıda daireyi kiraladığına, kiraladığı dairelerde fuhuş yapılacağını bilmediğine, bu yönde bir araştırmada yapılmadığına, suç işleme kastı ile hareket etmeyen sanık hakkında usul ve kanuna aykırı olarak verilen kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, günlük kiraya verdiği dairesinde fuhuş için yer temin ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanığın fuhuş suçundan iki kez cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun'un 160 vd. maddelerine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın, ihbar üzerine temyiz dışı sanık ... S. ile iletişime geçen kolluk görevlisinin iki kişi olduklarını söyleyerek bu sanıktan para karşılığında cinsel ilişkiye girecek iki kadın istediği, ücret konusunda anlaşmaya varıldığı, sanık ...

S.'nin, buluşma yerine yanında mağdurlar ile gelerek hep birlikte günlük daire kiralama işi yapan sanık ...'un bulunduğu kata çıktıkları, burada sanıktan günlük iki oda kiralanarak odalara geçildiği, cinsel ilişki karşılığı anlaşılan paranın sanık ...

S.'ye ödenmesinden sonra polis kimliğinin açıkladığı, sanıklar ile mağdurların yakalanıp polis merkezine götürülmelerinden sonra konu ile ilgili nöbetçi Cumhuriyet Savcısına bilgi verilerek, gerekli talimatların alındığı somut olayda, adli kolluk görevlileri tarafından yapılan işlemlerin, 5271 sayılı Kanun'un 116 vd. ile 123 ve 127 nci maddelerine aykırı olduğu, bu nedenle elde edilen delillerin de hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil niteliğinde bulunduğu, sanığın bilerek fuhuş için yer temin ettiği iddiasını kabul etmediği,

ifadelerine başvurulan diğer sanıklar ile mağdurların beyanlarından, sanığın bilerek fuhuş için yer temin ettiğine dair bir sonuca ulaşılmadığı, suç ihbarında sanıktan söz edilmediği, yerleşik Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında belirtildiği üzere, gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisinin hiç bir zaman kışkırtıcı ajan gibi hareket edemeyeceği, önceden failde bulunmayan suç işleme kastı oluşturarak,

faili suç işlemeye azmettiremeyeceği, dolayısıyla sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlediğine ilişkin, hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR