Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23761 K.2024/2741

Sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 20.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın vekilinin temyiz isteminin süre tutum dilekçesinden ibaret olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılanın sosyal medya hesabına mesaj göndererek hakaret ve tehdit ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece sanığın savunması, katılanın beyanı, tanık A. E. anlatımı ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanığın iffetine yönelik katılan tarafından yayılan haksız söylentilerin meydana getirdiği hiddet ve şiddetli elemle katılanın haksız eylemlerine tepki olarak atılı suçları işlediği ve katılanın eyleminin işlenen suçlara oranla kıyas kabul etmez düzeyde haksızlık içerdiğinin kabulü ile tehdit suçundan tahrik hükümleri uygulanarak mahkumiyetine, hakaret suçu yönünden ise ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV.GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği ve katılan vekili tarafından yapılan başvuru hakkında Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 22.07.2016 tarihli ve 2016/488 Değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın savunması, katılanın beyanı, tanık anlatımı ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın haksız eyleme karşılık hakaret suçunu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde görüldüğünden katılan vekilinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ceza verilmesine yer olmadığı kararının dayanağını oluşturan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin yazılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR