Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23788 K.2024/3172

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece;

1.Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 43 üncü maddesi gereğince 7 ay 8 gün hapis cezası ile, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 39 uncu maddesi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına, aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca hükmolunan cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 63 üncü maddesi gereğince gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına, aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 63 üncü maddesi gereğince gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz isteminin özetle; kamera görüntülerinin incelenmediği, cezaevinde olduğu için şahitlerine ulaşamadığı ve mahkemece şahitleri dinlenilmeden karar verildiği, katılana yönelik kasti bir hareketinin olmadığı, dosyanın yeniden incelenmesi gerektiği bu nedenlerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. 2.Sanık ...'ün temyiz isteminin özetle; olayın katılanın kasti hareketi ile meydana geldiği, mahkemeye yardımcı olacak şekilde ifade vermesine rağmen cezada gerekli indirimlerin yapılmadığı, bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in kullandığı araç ile yaya geçidinde olan katılanın yanından hızla geçtiği, biraz ilerledikten sonra katılanın yanına doğru geri geldiği, araçtan inen sanık ... ile katılan arasında yaşanan tartışmada sanığın katılana hitaben bir kaç kez sinkaflı sözler söyleyerek hakaret ettiği, araçta bulunan sanık ...'ün de araçtan inerek katılan ile tartışmaya başladığı,

sanıkların katılanın üzerine doğru yürüdükleri ve bu esnada sanık ...'ün bira şişesi ile katılanın kafasına vurarak yaraladığından bahisle sanık ...'in kasten yaralama ve hakaret, sanık ...'ün kasten yaralama suçlarından cezalandırılmaları talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanıkların savunmaları, teşhis tutanağı, olay tutanağı, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile sanık ... yönünden vesair nedenler yerinde görülmemiştir. 1.Kararın verildiği tarihte ceza infaz kurumunda bulunan sanık ...'in duruşmadan bağışık tutulma talebinin olmaması karşısında; yargı çevresi dikkate alınarak hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 ncü maddesi ve 196 ncı maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan.

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedenleri ile karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR