Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23821 K.2024/2591

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 1 ay 13 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, olayda suç kastının bulunmadığı, sadece "Bu kadar şerefsiz misin." şeklinde sözle serzenişte bulunduğu, hakaret suçu oluşmadığı halde mahkumiyet kararı verildiği, dinlenilen tanığın katılanın akrabası olduğu beyanının doğru olmadığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, olay günü koyunlarını otlatan katılanın yanına gelerek ona hitaben "Koyunları burdan çıkar, senin ananı, avradını, karını, çoluğunu, cocuğunu sinkaf ederim, pe..venk." şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

III. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın kısmen ikrar içeren savunması, katılan beyanın aşamalardaki tutarlı beyanları tüm dosya kapsamından, suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkumiyeti yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Hususlar Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Hakaret suçu yönünden suça ilişkin özel tahrik hükmü olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanması,

2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılıp, bunun sonucuna göre, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

3. İki numaralı bozmaya uyulması ve tekerrüre esas alınan hüküm açısından uyarlama yapıldığının anlaşılması halinde, sanığın adli sicil kaydında bulunan ilamların silinme koşullarının oluşup oluşmadığı dikkate alınarak, suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş olan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince aynı maddenin birinci fıkrasında düzenlenen seçenek yaptırımlardan birine çevrilip çevrilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Nedenleriyle, hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR