Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23831 K.2024/1447

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

sanık müdafiine 02.08.2016 tarihinde yapılan tebliğ ile temyiz süresinin başlayacağı anlaşılmakla 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği sanık tarafından 08.07.2016 tarihinde yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; a. Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

b. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2021 tarih ve 2016/368815 sayılı Tebliğnamesiyle sanığın temyiz isteminin reddi yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; hükümlerin usul ve Yasa'ya aykırı oldukları, suç işleme kastının bulunmadığı, suçların manevi unsurlarının oluşmadığı, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, mağdurun evlatlığı olduğu, olay günü mağdur ile aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın mağdura yumrukla vurmak suretiyle darp ettiği ve mağdur ...'ye hitaben de "A.. koyduğumun çocuğu." diyerek hakaret ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı mahkumiyeti yönünde hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiine 02.08.2016 tarihinde yapılan tebliğ ile temyiz süresinin başlayacağı anlaşılmakla 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği sanık tarafından 08.07.2016 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu belirlendiğinden Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamındaki mevcut nüfus kayıtlarına göre, sanığın mağdurun evlatlığı olduğu, evlatlık olan sanığın mağdurun altsoyu olmaması nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanamayacağı, sanığın üzerine atılı hakaret ve kasten yaralama suçlarının takibinin şikayete bağlı olduğu, mağdurun yargılama sırasında katılma talebi olduğu ve Yerel Mahkemece katılmasına karar verildiği, en son 06.05.2016 tarihli talimat duruşmasında ise mağdurun sanık hakkında şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği, aynı celsede hazır bulunan sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği görülmüştür.

Mağdurun şikâyetinden vazgeçmesi ve sanığın da şikâyetten vazgeçmeyi kabul etmesi karşısında, takibi şikâyete bağlı 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçu ile aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçunun kovuşturma şartı olan "şikâyet" koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle, aynı Kanun'un 131 inci maddesinin birinci fıkrası, 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR