KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/24193 E., 2022/19393 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ekim 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Göçmen kaçakçılığı
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1- Sanıklar ... ve ...’e yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık ... ve ... müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2- Sanik ... hakkında kurulan hükmün temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a- Tekerrüre esas alınan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 10/04/2012 tarih 2009/111 esas, 2010/663 karar sayılı ilemının UYAP kayıtlarında yapılan incelemde ... denetimli serbestlik tedbiri hükmedilmesine ilişkin olduğu anlaşıldığından; bahse konu dosya getirtilip incelenerek sonuca göre sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b- Sanığın eylemleri nedeniyle TCK'nın 37/1. maddesi gereğince müşterek fail olarak sorumlu tutulması gerekirken, yardım eden olarak değerlendirilerek, TCK'nın 39. maddesi gereğince uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/24193, K. 2022/19393, 11 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama