Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/24205 K.2024/2460

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi; dayanılan gerekçenin hatalı olması nedeniyle usul ve Yasaya aykırı olan kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü temyiz dışı sanık Ş.Y.'nın temyiz dışı katılan C.Y.'nın kullanmakta olduğu ... hesabına iddianamede belirtilen sözleri mesaj olarak göndermek suretiyle katılan ... ve C.Y.'ye hakaret ettiği, bu eylemi kardeşi olan sanık ... ile birlikte gerçekleştirdikleri iddia edilmiş; ancak Yerel Mahkemece suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın atılı suçtan beraati yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR