Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/24551 K.2024/4663

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, katılan beyanı ve tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde sanığın kamu görevlisi olan katılana görevi nedeniyle, ..., şeref ve saygınlığını rencide edecek nitelikte sözler söylemek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği, mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verildiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın, sanığın çocuğunun öğretmeni olarak görev yaptığı, olay günü çocuğuna başka bir çocuğun vurduğunu gören sanığın, katılana bu durum ile ilgilenmesini söylediği ve çıkan tartışmada sanığın katılana “Kızımın arkasında oturan çocuk benim yanımda kızımı dövmeye çalışıyor, tekrar olursa ben bu çocuğu parçalarım, siz bir şey yapmıyorsanız kendi işimizi kendimiz görürüz, ben raporluyum, beni delirtmeyin.” dediği,

devamında “Siz çocuklarımızla ilgilenmiyorsunuz, öğretmen misiniz, böyle öğretmenlik mi olur, havadan para mı alıyorsunuz, kızımla ilgilenmeyeceksen sen ne iş yapıyorsun, biz çingeneyiz diye benim kızımı ayırıyorsun, sen müdahale etmezsen ben edeceğim.” dediği, bağırmaya devam etmesi sebebiyle katılanın polisi aradığı, bunun üzerine “Niye polis çağırdın, bu kadar mı korkuyorsun benden, ne yaptım sana, dövdüm mü seni, kimi istiyorsan onu çağır.” diyerek üzerine yürümeye devam ettiği, polis merkezine geldikleri sırada da sanığın “Senin psikolojin benden daha bozukmuş kızım.” şeklindeki sözlerle katılana hakaret ettiği iddia edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin ..., şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesinin gerektiği, bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebildiği, kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi,

sözlerin açıkça, ..., şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturmasının gerektiği, somut olayda, sanığın sarf ettiği iddia ve kabul edilen sözlerin muhatabın ..., şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu ve dolayısıyla hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmış, neticeten sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığın sarf ettiği iddia edilen sözlerin hakaret niteliğinde olmadığının kabulüne karşın sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken aynı fıkranın (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan bir numaralı bentten "Sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı CMK.223/2-e.maddesi" ibaresi çıkartılıp "yüklenen fiilin Kanun'da suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,