Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/24998 K.2024/3758

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin, usul ve yasaya aykırı olan hükmün re'sen tespit edilecek sebeplerle bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. O yer ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz isteklerinin, suça konu sözlerin hakaret suçunu oluşturduğuna yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ayrıldığı kız arkadaşı olan katılana hakaret içeren mesaj gönderdiği iddiası ile açılan davada, sözlerin hakaret niteliğinde olmadığı gerekçesiyle, Mahkemece beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, ayrıldığı kız arkadaşı olan katılana gönderdiği mesaj içeriğindeki sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil ve olgu isnadı içerdiği, atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluştuğu gözetilmeden, yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi, nedeniyle kararda hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR