Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/25281 K.2024/4771

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Tebliğname onama yönünde görüş bildirmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın belediyeye vermiş olduğu dilekçede imalatları kendisinin yaptığını kabul ettiğine, dosyanın suç duyurusu üzerine açılacak dava ile birleştirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ruhsatsız olarak 15,36 m2 tuvalet, 44.88 m2 ebadında mutfak yaptığı iddiasıyla açılan davada, suça konu yapının sanık tarafından yapılmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın suça konu binayı işletme sahibinin yaptığı yönündeki beyanı ve mahkemece hükümle birlikte suç duyurusunda bulunulduğu da dikkate alınarak, bu kişi hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açılmış ise her iki davanın birleştirilip tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR