Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/25341 K.2024/4766

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; baz istasyonunun ruhsata tabi olduğuna, imar kirliliğine neden olma suçunun oluştuğuna, şirket yetkililerinin sanık olarak yargılanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın yetkilisi olduğu şirketin ruhsat ve izin almadan park alanına baz istasyonu kurduğu iddiasıyla açılan davada beraat kararı verilmiştir

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin birinci fıkarsında "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan ve yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, İmar Kanunu'nun 5 inci maddesinde de bina kavramı" kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme ve dinlemelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır.

Somut olayda, bilirkişi raporuna ekli fotoğraftan; İmar Kanunu'nun 5 inci maddesinde tanımlanan "eşyaların korunmasına yarayan yapı" olduğu anlaşılan, baz istasyonu sistem odasının bina niteliğinde olup olmadığı konusunda ek rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2. Suça konu yapının bina vasfında olduğunun belirlenmesi halinde ise;

Elektronik haberleşmeyle ilgili altyapı oluşumunda kullanılan baz istasyonu, kulübe, konteynır ve altyapı niteliğindeki tesislerin yapı ruhsatiyesine tabi olmadığına ilişkin 406 sayılı Kanun'un ek 35 ici maddesinin ikinci fıkrası Anayasa Mahkemesi'nin 01.10.2009 tarih ve 2006/129 Esas, 2009/121 Karar sayılı ilamıyla iptal edilerek 08.01.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanması karşısında Hükümden sonra 17.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7256 sayılı Kanun'un 26 ncı ve 27 nci maddeleri ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen ek madde 9 ve geçici 24 üncü maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR