Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/25350 K.2024/2845

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 3.000,00 TL ve hakaret suçundan neticeten hükmolunan 1.500,00 TL adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet kararlarının, tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kötü muamele suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında; a.Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 1.500,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 20 eşit taksitlendirmeye,

b.Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 3.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 15 eşit taksitlendirmeye, c.Kötü muamele suçundan 5237 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca neticeten 1.000,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına ve 20 eşit taksitlendirmeye,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; şikâyetçinin usulünce duruşmaya çağrılmadığına, haksız tahrik hükümlerinin tartışılmadığına, sanığın kötü muamele oluşturan eylemlerinin neler olduğu açıklanmadan ve gerekçe gösterilmeden yasal koşulları oluşmayan kötü muamele suçundan beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir. Sanığın temyiz isteği; hakkındaki şikâyetten vazgeçildiğine, verilen cezanın kabul edilemez olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeyle usulsüz karar verildiğine, Mahkemenin hak ve menfaatini gözetmediğine, erteleme hükümlerini uygulamadığına, resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın eşine hakaret edip vurmak suretiyle basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaraladığı ve zaman içerisinde kötü muamelede bulunduğu, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. 2. Sanık savunması tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, Üst Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Kötü Muamele Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.5237 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinde düzenlenen kötü muamele suçunun oluşması için mağdura yönelik fiillerin süreklilik arz etmesi ve Kanun'da düzenlenen yaralama, tehdit, hakaret gibi fiillerden farklılaşmasının gerektiği, her türlü kötü muamelenin bu suçun oluşmasını olanaklı kılmayacağı, yarı aç veya susuz bırakma, uyku uyutmama, çıplak gezdirme, sürekli alay etme, zor koşullarda çalışmaya mecbur bırakma gibi eylemlerin bu suça örnek olabileceği göz önüne alınmalıdır.

Somut olayda, kötü muamele suçunun unsurlarının ne şekilde oluştuğu açıklanmadan ve dosyaya 21.05.2015 tarihli mazeret dilekçesi sunan mağdur usulünce duruşmaya çağrılıp dinlenilmeden eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Kabule göre ise.

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik Üst Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,