Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/25720 K.2024/2773

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna , sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın imara aykırı olarak inşaat yaptığı iddiasıyla açılan davada suça konu yapının sanık tarafından yapılmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın suça konu binayı abisi ... Ç.'nin yaptığı yönündeki beyanı ve Mahkemece ... Ç. hakkında hükümle birlikte suç duyurusunda bulunulduğu da dikkate alınarak, adı geçen kişi hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açılmış ise her iki davanın birleştirilip tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR