Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/27007 K.2023/25615

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, hakaret suçundan aynı Kanun maddesi ve fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; 08.01.2014 tarihli tutanak, tanıkların anlatımları ve şikayetçilerin beyanları karşısında mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanıkların jandarma personeli olan mağdurlar ve şikâyetçi tarafında muayene ve tedavi amacıyla hastaneye götürülerek nezarethane kısmına alınmalarından sonra sanıkların mağdura ve şikâyetçilere "Kelepçelerimizi açın, eğer açmazsanız isyan çıkarırız." dedikleri, bu sırada sanık ...'nın emanete kayıtlı bakır elektrik teli ile kelepçesini açmaya çalıştığı, aynı zamanda mağdur ... B.'ye sinkaflı sözler söyledikleri iddia olunarak hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından dava açılmıştır. Yerel Mahkemece, hakaret suçu yönünden ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi uyarınca, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden de suçun unsurları oluşmadığından beraat hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.

Somut olayda; sanıkların söylediği iddia edilen sözlerinin tartışmanın bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde, tehdit niteliğinde olmadığı, görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurları oluşmadığı, bu nedenle sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulmasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde karar verildi.