Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/28050 K.2024/179

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada, sanığın yüklenen suçu işlemediği anlaşılmakla müsnet suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekilinin temyiz isteğinin, eksik inceleme ile düzenlenen bilirkişi raporunun kabulünün mümkün olmadığına, sanık tarafından atılı suçun işlendiği sabit olmasına karşın beraatine karar verilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanığa para cezası verilmiş olmasına rağmen itiraz etmediğine, ayrıca 14.10.2014 tarihinde bina hakkında onaylı mimari projeye aykırı binanın 93 m2 lik kısmı ilave yapılarak büyütüldüğü tespit edilerek mühürlenmiş olmasına rağmen sanık tarafından binanın eski haline getirilmediğine bu nedenlerle ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan kurum tarafından yapılan denetimlerde, ..... ilçesi, .... Mahallesi, 1586 ada, 2 parsel, 20 (4F) kapı sayılı yerdeki sanığın sahibi bulunduğu taşınmazda mimari projesine aykırı olarak 93 m2 ilâve yapılarak büyütüldüğünün tespit edilmesi sonucunda sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada, sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi ve bu şekliyle binayı tanık T.G.'den aldığı şeklindeki savunmasının tanık T.G. tarafından da doğrulanması nedeniyle atılı suçtan sanığın beraatine gerçek faillerin tespiti ve gereği için suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. 14.10.2014 tarihli yapı tatil tutanağı ile tanık T.G.'nin beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 20.11.2015 tarihli savunma tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR