Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/28151 K.2024/5963

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası, 43, 29 ve 62 nci maddeleri ile 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 460 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, sanığın eylemlerinin yoğunluğu, daha önceden de kendisine karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle ceza almış olması ile pişmanlık duymayışı dikkate alındığında cezanın alt sınırdan tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, haksız bir davranışı olmamasına karşın haksız tahrik ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının haksız olduğuna vesaire ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın boşanma aşamasında olduğu katılana 13.01.2016 tarihinde ''Her seyi ögrendim p...'', ''Biraz o serefsiz onuru varsa çıkar.'' şeklinde ve 09.11.2015 tarihinde ''Bana tel açmamani anlıyorum. Ama biraz onurun olsun çık artik bu haneden. Herkes kendi düzenini hayatini şekillendirsin yeniden. Tabi sende o ... seref ne gezer ne kadar durabilir kendine kazanç sanıyorsun.'' şeklinde kısa mesajlar göndermek suretiyle hakaret suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanmasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

1. Sanığın savunmasında, katılanın sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, ayrıca boşanmalarına karşın kendisiyle aynı binada, babasına ait evde oturduğunu, evden çıkmasını istediğini ancak çıkmadığını, bu sebeple kendisine suça konu mesajları gönderdiğini beyan etmesi, katılanın evlilik birliğinden kaynaklananan sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğine ilişkin tanık dinleteceğini belirtmesi üzerine Mahkemece kendisine süre verilmesine karşın tanığını hazır edememesi ve bu hususu başkaca delillerle de ispatlayamaması,

diğer yandan boşanmanın kesinleşmemesi sebebiyle evlilik birliğinin sürdüğü de gözetildiğinde katılanın konutu terk etmemesinin haksız bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeden, taraflar arasında boşanma davası bulunup tarafların uyuşmazlık içinde oldukları ve ilk haksız hareketin kimden geldiğinin anlaşılamaması şeklindeki yetersiz gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

2. Kabule göre de;

i. Hakaret suçunun, haksız tahrik altında işlendiğinin kabulü karşısında, özel nitelikte olan ve daha lehe hükümler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanun'un 29 uncu maddesi ile hüküm kurulması,

ii. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek 3/4 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

iii.

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR