Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/28262 K.2024/5291

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında; 1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca da cezaların kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek tedbirine çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, cezanın fazla verildiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinden üç yıl önce boşanan tarafların iki çocuğunun olduğu, başka bir suç nedeniyle açık ceza infaz kurumunda bulunan sanığın olay tarihinde çocuklarını görmek için katılanın ikametine gittiğinde çocuklar ile katılanın evin önünde bulundukları, çocukların sanığı görünce kaçmaları nedeniyle sanığın çocukları "Gelin para vereceğim." şeklinde çağırdığı, ancak çocukların "Senin paranı istemiyoruz." şeklinde karşılık vermesi nedeniyle sanığın katılana hitaben "Çocukları sen bu hale getirdin, bu çocuklar adam olmaz." şeklinde söz söylediği, katılanın ise "Babalarına çekmişlerdir." şeklinde karşılık verdiği,

bunun üzerine sanığın katılana hitaben "Ben senin gibi üç beş kuruşa çalışan o***pu değilim." şeklinde söz söylediği ve eliyle vurmak için katılanın üzerine yürüdüğü esnada katılanın annesi tarafından engellenmesi nedeniyle vuramadığı iddiası ile açılan davada, Mahkemece sanığın eylemleri sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılanın beyanı, tanıkların anlatımları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın katılana yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarını işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen kasten yaralama ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Hakaret suçu yönünden cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiş,

Kasten yaralama suçu yönünden Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi uyarınca teşebbüs hükümlerinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak neticeten 1 ay 20 gün hapis cezası yerine 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza tayin edilmesi, hususu dışında kararda bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,