Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/28496 K.2024/2873

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "21.09.2015 ve 23.09.2015" yerine "24/09/2015" olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca üç kez 2 yıl 1 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca da hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, kararı temyiz ettiğine yönelik olup süre tutum dilekçesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

21.09.2015 tarihinde fuhuş ihbarı nedeniyle kolluk kuvvetlerinin belirtilen adrese gittiklerinde park halinde bulunan araçta tanık A.Ş. ile mağdur .... K.’nın bulunduğu, tanığın mağdur kadını 70,00 TL karşılığında sanığın kendisine temin ettiğini, mağdur ile ilişkiye girdikten sonra aynı sokakta bekleyen sanığa mağduru teslim edeceğini beyan ettiği,

23.09.2015 tarihinde ise Suriye uyruklu kadınların fuhuş yaptığı ihbarı üzerine olay yerine giden kolluk kuvvetlerinin park halinde bulunan bir araçta mağdurlar ... G. ve Hale M. isimli kadınlar ile sanığı gördükleri, kaçmaya çalışan şahısların yakalandıkları iddiası ile açılan davada, Mahkemece sanığın eylemleri sabit görülerek üç kez atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın savunması, mağdurların beyanı, tanık anlatımı, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Sanığa yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR