Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/28727 K.2024/5586

Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2020/168 Esas, 2020/445 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2013 tarihli ve 2013/219 Esas, 2013/430 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında tehdit suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla birlikte anılan kararda temyiz dışı sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin temyiz dışı sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.04.2019 tarihli ve 2014/48483 Esas, 2019/6869 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına ve tehdit suçuna yönelik bozmanın sanık ...'a sirayet ettirilmesine karar verildiği ve Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/168 Esas,

2020/445 Karar sayılı kararıyla da tehdit suçu yönünden bozma sanık ...'a sirayet ettirilerek, sanık hakkında her ne kadar tehdit suçundan kamu davası açılmış ise de eylemin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu kabul edilip 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 43 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, sirayet müessesesinin kanuni sonucu gereğince ve Ceza Genel Kurulu'nun 31.01.2017 tarih, 2016/13 - 982 esas ve 2017/29 karar sayılı kararına göre, bozma sonrasında sirayet üzerine kurulan hükmün temyiz imkanı bulunmadığından,

5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, sanığın TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,