Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/29064 K.2024/4956

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın mağdura söylediği kabul edilen sözler 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen mağdurun cinsel dokunulmazlığına saldıracağından bahisle tehdit suçunu oluşturduğundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken hakaret suçunu oluşturduğundan bahisle şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi usul ve esas yönünden Kanun'a aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ceza İnfaz Kurumu'nda kalan taraflar arasında meydana gelen tartışma esnasında, sanığın mağdura hitaben "Ölünü dirini sinkaf ederim." diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece sanığa atılı hakaret suçunun takibinin şikâyete tabi olduğu ve mağdurun da şikâyetinden vazgeçtiği gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, mağdur beyanı, suça konu sözlerin içerikleri, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanık hakkında düşme kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2..

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının “DÜŞMESİNE” yerine “DÜŞÜRÜLMESİNE” karar verilmesi" hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından “DÜŞÜRÜLMESİNE” ibaresinin çıkarılarak yerine “5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca DÜŞMESİNE” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak,