Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/29507 K.2024/4013

Sanık hakkında tehdit suçundan neticeten hükmolunan 600,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında 1.Tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçları işlemediğine, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, Altınözü Tekel Konaklama Merkezi'nde güvenlik görevlisi olarak görev yapan katılanlara hitaben ''Nerede bu anasını avradını sinkaf ettiğimin güvenlikçileri, Suriyelileri siz adam edemiyorsanız ben adam ederim, burayı yakarım, başınıza yıkarım.'' diyerek tehdit ve hakaret suçlarını işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Katılan ...D.'nin polis memuru olarak görev yaptığının anlaşılması karşısında; katılanların aşamalardaki beyanları, soruşturma aşamasında dinlenilen tanık M.S.'nin beyanı, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında,

sanığın katılan ...D.'ye yönelik hakaret eyleminde bulunup bulunmadığı kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan ve özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11 inci maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup anılan Kanun'un 23 üncü maddesine göre özel güvenlik görevlisi katılanların kendilerine karşı işlenen suç nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmeleri için yukarıda açıklanan koşulları taşımaları gerektiği anlaşıldığından,

özel güvenlik görevlisi katılanlar Z.K., M.C. ve S.Ö.'nün bu koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılmadan eksik inceleme ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de;

a.5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince gün adli para cezasının alt sınırının 365 gün olduğu gözetilmeden, 360 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b.5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, somut olayda; sanığın hakaret eylemini gerçekleştirdiği Altınözü Tekel Konaklama Merkezi'nin aleni sayılan yerlerden olup olmadığı tespit edilerek anılan maddenin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c. (b) numaralı bozma sebebi uyarınca yapılan incelemede aleniyet koşullarının oluşmadığının kabulü halinde;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemece verilen karara yönelik sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,