Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/30245 K.2024/2612

Sanığın 18.11.2020 tarihli eski hale getirme talepli temyiz dilekçesi sunduğu, sanığın yokluğunda verilen karar tebliğinin usulsüz olduğu, eski hale getirme ve temyiz talebi mahiyetindeki dilekçe yönünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu halde, Yerel Mahkemece anılan talebin kabulüne dair verilen 26.11.2020 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve sanığın öğrenme üzerine gerçekleştirdiği temyizinin süresinde olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve denetim süresinin 3 yıl olarak belirlenmesine karar verilmiştir. 2.Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve denetim süresinin 3 yıl olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; cezaevinde olduğuna, yokluğunda karar verildiğine, duruşmaya katılmamak gibi isteğinin olmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, bu durumun yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası ve 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Suçun işlendiği tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR