Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/30667 K.2022/2812

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre öncelikle sanığın beyan ettiği en son adrese tebliği, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılmasında zorunluluk bulunduğu, ancak; sanığın yargılama aşamasında yerleşim yeri adresi olarak bulunduğu ceza ve infaz kurumu adresini belirtmesi, bu adres dışında 04/06/2015 tarihli Cumhuriyet başsavcılığı ifadesinde beyan ettiği iş yeri adresinin bulunduğu,

buna karşın gerekçeli kararın sanığa "..." adresine tebliğe çıkarıldığı, tebliğin, muhatabın bu adreste oturmadığı ve açık adres bırakmadığı öğrenilmekle merciine iade edildiği, devamında gerekçeli kararın aynı adrese MERNİS şerhli olarak tebliğe çıkarıldığı ve muhatabın işte olduğundan bahisle Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre 06/03/2020 tarihinde tebliğinin gerçekleştirildiği, ancak; aynı tarihte aynı adrese temyiz başvuru dilekçesinin de tebliğe çıkarıldığı ve muhatabın adresten ayrıldığı gerekçesiyle merciine iade edildiği ve bu şekilde tebligat mazbataları üzerinde çelişki oluşturulduğu;

ayrıca UYAP'tan yapılan adresi sorgulamasında sanık ...'in adresinin, tebligat çıkarılan adresten kapı numarası itibarıyla farklı olduğu ve bu suretle sanık ...'e yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz gerçekleştiği,