KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/30681 E., 2022/2888 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ocak 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hükümler
- Beraat, temyiz isteminin reddi
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Mahkemece, sanık müdafisine tefhim edilen kısa kararda beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmolunmasına rağmen gerekçeli kararda vekalet ücretine ilişkin bir hükmün bulunmaması ve bu durumun sanık müdafisince ancak gerekçeli kararın tebliği ile öğrenilmesinin mümkün olması nedeni ile sanık müdafisi ve O Yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilip, temyiz isteminin reddine dair 28/05/2018 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, sanık müdafisinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:
1- Şahsi hak niteliğinde olan vekalet ücreti yönünden O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz yetkisi bulunmadığı,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye farklı gerekçeyle uygun olarak, O Yer Cumhuriyet Savcısının TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2-Sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; mahallinde gerekçeli karardaki hüküm fıkrasının açıklanan kısa karara göre düzeltilebileceği ve asıl hükmün de açıklanmakla geçerlilik kazanan kısa karar olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,
Hükmün esasını oluşturan kısa kararda beraat eden sanık yararına vekalet ücreti yönünden hüküm kurulmasına karşın, gerekçeli kararda beraat eden sanık yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/30681, K. 2022/2888, 18 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama