Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/30755 K.2021/25987

Tehdit suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümle, 43/1, 29/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 440,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair Burdur (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 23/01/2013 tarihli ve 2011/1078 esas, 2013/59 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/06/2021 tarih ve 2021/50747 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; "Dosya kapsamına göre, Burdur (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nce kısa kararın verildiği 23/01/2013 tarihli oturumda, kararın hüküm kısmının 7. bölümünde ''...sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaate varılması şartının gerçekleşmemesi sebebiyle...'' hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin karar verildiği, 23/01/2013 tarihli gerekçeli kararın mahkemenin değerlendirmesine dair kısmında ise şartların oluşması sebebiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiğinin anlaşılması karşında, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmak suretiyle karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Anayasanın 141/3. maddesinde belirtildiği üzere, mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli yazılması gerekmektedir.

5271 sayılı CMK’nın “Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar” başlıklı 230. maddesinde; (1) Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde aşağıdaki hususlar gösterilir:

a) İddia ve savunmada ileri sürülen görüşler.

b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi.

c) Ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi; bu hususta ileri sürülen istemleri de dikkate alarak, Türk Ceza Kanununun 61 ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi; yine aynı Kanun'un 53 ve devamı maddelerine göre, cezaya mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi.

d) Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanaklar.” hükmüne yer verildiği,

Aynı Kanun’un 289. maddesinin (g) fıkrasında da hükmün 230. madde gereğince gerekçeyi içermemesi, hukuka kesin aykırılık halleri arasında sayılmıştır.

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün gerekçe kısmında "Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması ve mahkememizce sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun niteliği itibari ile mağdurun ve kamunun somut maddi bir zararının olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 231(6). maddesindeki şartların oluştuğu" şeklindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

hüküm fıkrasında ise sanığın tehdit suçundan 440 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine yer olmadığına denilmek suretiyle CMK'nın 230. maddesine aykırı şekilde, gerekçeli karar ve kısa karar arasında açık çelişki oluşturulduğu ve bu durumun aynı Kanun’un 289/1-g maddesine göre hukuka kesin aykırılık halini oluşturması nedeniyle, kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmiştir.