Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/30815 K.2021/28041

Tehdit suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; sanığın mahkûmiyetine ve hakkında TCK’nın 58/6-7. maddeleri uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına dair Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11/02/2014 tarih ve 2008/543 Esas, 2014/112 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 13/03/2018 tarih ve 2015/19035 Esas, 2018/5238 Karar sayılı kararıyla;

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının, kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.

İTİRAZ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23/06/2021 tarih ve 2018/58519 sayılı karar düzeltme istemli yazısı ile;

''Sanığın, sabıkasına esas Sivas 1. Ağır Ceza Makemesinin, 22/07/2005 tarih, 2005/331 Esas, 2005/299 Karar sayılı uyarlama sonucu verilen ek kararı (asıl karar Sivas 1. Ağır Ceza Makemesinin, 11/12/2002 tarih, 2002/142 Esas, 2002/109 Karar olup bu hükümde ise 765 sayılı TCK'nın 81-2/3. maddeleri uygulanmıştır ) nedeniyle mükerrir sayıldığı ve tekerrüre esas alınan ilamda da sanık hakkında TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle sanık hakkında ikinci kez mükerrirler hakkında infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın, sabıkasına konu Sivas 1. Ağır Ceza Makemesinin, 22/07/2005 tarih, 2005/331 Esas, 2005/299 Karar (asıl karar Sivas 1. Ağır Ceza Makemesinin, 11/12/2002 tarih, 2002/142 Esas, 2002/109 Karar) sayılı ilamı nedeniyle birinci kez mükerrir sayılmasında yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

İtirazımız, sanık hakkında ikinci kez tekerrür şartlarının oluşmadığına yönelik olup, sanığın ikinci kez mükerrir olduğuna ilişkin bölümün çıkarılarak, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekitiği düşünüldüğünden, itiraz yoluna başvurulması zorunlu görülmüştür.

Tekerrür hükümleri 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’da koşulları ve sonuçları itibariyle farklı düzenlenmiştir. 765 sayılı TCK'da "cezanın artırım nedeni" olarak öngörülmüş iken, yeni sistemde koşullu salıverilme süresini de etkileyecek şekilde bir "infaz rejimi kurumu" olarak düzenlenmiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin 3. fıkrasındaki “İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlünün koşullu salıverilmeyeceğine” ilişkin hükmün uygulanabilmesi için, sanık hakkında kesinleşen bir hüküm ile, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanıp, tekrar TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasını gerektirir bir suç işlemesi gerekmektedir.

Bu itibarla 765 sayılı TCK'nın 81. maddesinin tatbik olunduğu hükümler, koşulları oluşmuş ise birinci kez mükerrirliğe esas alınabilir ise de ikinci kez mükerrirliğe esas alınamayacak ve sanığın koşullu salıvermeden yoksun bırakılmasına neden olamayacaktır.

Diğer taraftan ikinci kez tekerrüre esas alınan Sivas 1. Ağır Ceza Makemesinin, 22/07/2005 tarih, 2005/331 Esas, 2005/299 Karar sayılı hükümünde tekerrüre esas alınan Sivas 1. Asliye Ceza Makemesinin, 12/11/1997 tarih, 1996/357 Esas, 1997/685 Karar sayılı hükmüne konu suçun işlendiği 05/04/1996 tarihinde, 05/07/1980 doğumlu olan sanık ... 18 yaşını doldurmadığından bu ilamın TCK'nın 58/5. maddesi gereğince tekerrüre esas alınması mümkün değildir.

Bu nedenlerle mahkemece ikinci kez tekerrüre esas alınan Sivas 1. Ağır Ceza Makemesinin, 22/07/2005 tarih, 2005/331 Esas, 2005/299 Karar sayılı ilamı birinci kez tekerrüre esas olmakla birlikte, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınamaz. Sanığın adli sicil kaydına göre, ikinci kez tekerrür uygulanmasına esas olacak başka bir ilamı da bulunmamaktadır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Tekerrür hükümleri 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’da koşulları ve sonuçları itibariyle farklı düzenlenmiştir. 765 sayılı TCK'da "cezanın artırım nedeni" olarak öngörülmüş iken, yeni sistemde koşullu salıverilme süresini de etkileyecek şekilde bir "infaz rejimi kurumu" olarak düzenlenmiştir. 765 sayılı TCK'nın 81. maddesinin uygulandığı hükümler, koşulları oluşmuş ise işlenen ikinci suç nedeniyle birinci kez mükerrirliğe esas alınabilir ise de, ikinci kez mükerrirliğe esas alınamayacak ve sanığın koşullu salıvermeden yoksun bırakılmasına karar verilemeyecektir.

Somut olayda ilk mükerrirliğin, 765 sayılı TCK'nın 81. maddesinin uygulanması ile oluşması ve bu suretle önceki cezanın artırılması nedeniyle, buna dayanılarak sanık hakkında incelemeye konu hükümle "ikinci kez" mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması mümkün olmadığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmüştür.

Açıklanan gerekçelerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçesi yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizin 13/03/2018 tarih ve 2015/19035 Esas, 2018/5238 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA,

Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/02/2014 tarih ve 2008/543 Esas, 2014/112 Karar sayılı hükmünün yeniden incelenmesi sonucu;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi; hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Şartları oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, bu nedenle HÜKMÜN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan,

temyiz edilen kararın açıklanan noktasının itiraz yazısına uygun olarak hüküm fıkrasından “sanık hakkında TCK'nın 58/6-7. maddesi gereğince 2. kez mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin çıkartılması ve yerine “sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.