Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/30916 K.2021/21817

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, 22/05/2018 tarihli duruşmada sanığın yüzüne karşı tefhim edilen hükmün son fıkrasında, karara karşı temyiz süresinin tebliğden itibaren 7 gün olarak belirtilmiş olduğu görülmekle, sanığa tefhim edilen hükümde, temyiz yoluna başvuru süresinin yanıltıcı şekilde gösterilmiş olması,

ayrıca sanığa gerekçeli kararın, hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumunda 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun olarak “Okunup anlatılmak suretiyle” tebliğ edilmesi gerekirken, sadece “okumak/almak” suretiyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve bu suretle gerekçeli kararın sanığa yöntemince tebliğ edilmemesi nedeniyle, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilip, temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 26/04/2012 tarihli bozma öncesi hükmün O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesine karşın bu temyizin süresinde yapılmamış olması nedeniyle reddine karar verilmesi, aynı hükme karşı sanık temyizi üzerine Dairemizce bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden ve önceki hükümde sanık hakkında 1 yıl hapis cezası verilmesine karşın, bozma sonrası kurulan hükümde 1 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedilerek, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

2) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nın 125/4 maddesi uygulanmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,