Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/31371 K.2022/23768

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; sanık tarafından mahkemeye sunulan eski hale getirme ve temyiz talebi mahiyetindeki 07/04/2017 tarihli dilekçe yönünden, CMK’nın 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu halde, yerel Mahkemece anılan talebin kabulüne ilişkin verilen 08/05/2017 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, mahkemeye beyan ettiği son adresi ile aynı olan MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu bununla birlikte, dosya içerisinde mevcut eski hale getirme ve temyiz talebini içeren 07/04/2017 tarihli dilekçeden ve diğer belgelerden, sanığın hakkında verilen hükmü 22/11/2013 tarihli müddetname tebliği ile öğrendiği,