Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/31441 K.2022/23771

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; katılan sanık ...’nın temyizinin kendisi hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet ve sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre; sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın verildiği tarih itibari ile kesin nitelikte olmadığı ve temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği anlaşılmakla tebliğnamede bu yönde düzeltilerek onama yapılmasını isteyen görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede:

A-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yükletilen kasten yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi sebebiyle TCK'nın 129/3. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilirken hüküm kısmında dayanak kanun maddesi olan CMK'nın 223/4-c maddesinin yazılmaması,