Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/31939 K.2022/23229

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 20/11/2020 tarihli ve 2019/2 esas, 2020/3 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. madde bir ve ikinci fıkrasının, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında,

sanığın yokluğunda verilen karara ilişkin tebligatın sanığın bildirdiği adresten iade edilmesi üzerine MERNİS adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usule uygun olduğu ve usulune uygun tebligata rağmen temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği ve eski hale getirme isteminin şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafisinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 22/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.