Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/32258 K.2024/11204

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında kötü muamele, dilencilik ve eğitim ve öğretimin engellenmesi suçlarından verilen beraat kararlarının istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince karar kaldırılarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz istemi, atılı suçları işlemediğine, kendisine iftira atıldığına, 2014 ila 2016 yılları arasında ceza infaz kurumunda olduğuna, cezalandırılmasına yeterli kesin delil bulunmadığına ve kararın bozulması gerektiğine yöneliktir. 2. Katılan vekilinin temyiz istemi, cezalarda alt sınırdan uzaklaşılması ve kötü muamele suçunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Dilencilik ile Eğitim ve Öğretimin Engellenmesi Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde

1.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, yerinde görülmeyen temyiz istemlerine itibar edilmemiştir.

2.Sanığa yükletilen dilencilik ile eğitim ve öğretimin engellenmesi eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, anlaşılmıştır.

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Kötü Muamele Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 232 nci maddesi; yaralama, tehdit ve hakaret gibi Kanun'un başka maddelerinde açıkça suç olarak düzenlenmiş eylemler dışında kalan ve failin aynı konutta birlikte yaşadığı kişilere karşı gerçekleştirdiği, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma vb. eylemleri kötü muamele suçu olarak düzenleyip yaptırıma bağlamakta olup, Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesinde belirtilen eşe yönelik yaralama ve hakaret içeren eylemlerin “hakaret ve kasten yaralama” suçlarını oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Dilencilik ile Eğitim ve Öğretimin Engellenmesi Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,