Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/32599 K.2024/6747

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince, sanığın, imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla; katılan vekilinin istinaf talepleri yerinde görülerek hükmün kaldırılmasına, sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 15.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; dosyaya sunulan bilirkişi raporuna göre, davaya konu yerde emsal harici kullanım yapılmadığı, kazanılmış emsal artışı göz önüne alındığında imara aykırı bir durumun olmadığı, sanık dinlenilmeden mahkumiyet kararı verildiği, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyizinin; İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan kovuşturma sonucunda beraatine karar verilen sanığın, duruşma açılmak suretiyle yürütülen istinaf kovuşturması sırasında Kanun'un istisnai tuttuğu haller mevcut olmadığı halde, sorgusunun yapılmadan mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, bu nedenle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Belediye görevlileri tarafından yapılan tespite göre, otel olarak kullanılan taşınmazda, mimari projeye aykırı şekilde ilave kaçak yapı yapıldığının tespit edildiği, sanığın ise şirket yetkilisi olarak imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddia olunarak açılan kamu davasında, İlk Derece Mahkemesince, 2013 yılında Planlı Alanlar Tip Yönetmeliği ile Yangın Yönetmeliğinde yapılan değişiklikler nedeniyle otel kompleksinde emsal alan artışı yapıldığı, bunun fazla kullanım alanı sağladığı, dava konusu projeye aykırılıkların tadilat projesi ile giderilebileceğinin, hali hazırda kazanılmış emsal artışı göz önüne alındığında imara aykırı bir durum olmadığı ve bu şekildeki eyleminin suç olarak nitelendirilmemesi gerektiği kabul olunarak sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre; sanığın suç tarihinde mevcut emsal kullanım hakkına göre verilen ruhsat ve ekli projesine aykırı olarak kaçak yapı yapmakla üzerine atılı suçu işlediği, suç işlendikten sonra yönetmelikte yapılan değişiklikle emsal kullanım alanının arttırılmasıyla oluşan suçun ortadan kalkmayacağı ancak, tadilat projesiyle imar planına uygun hale getirilebileceği, dosya içerisindeki delillere göre de sanığın suç tarihinden sonra tadilat projesi yaptırarak imara aykırı durumu gidermediği,

ruhsata aykırılığın halen devam ettiği, oluşan suçun ortadan kalkmadığı, imara aykırılığın giderilmesi durumunda dahi beraat kararı değil 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince düşme kararı verilebileceği gözetilmeksizin unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün kaldırılmasına ve sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 282 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendindeki "Sanık, müdafisi, katılan ve vekilinin davetiye tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya gelmemesi hâlinde duruşmaya devam edilerek sanığın sorgu tutanakları anlatılmak suretiyle dava yokluklarında bitirilebilir. Ancak 195 inci madde

hükümleri saklı kalmak üzere, sanık hakkında verilecek ceza, ilk derece mahkemesinin verdiği cezadan daha ağır ise, her hâlde sanığın dinlenmesi gerekir." düzenlemesine aykırı olarak sanığın savunması alınmadan, ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmü kaldırılarak mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR