Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/32625 K.2024/6738

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla; katılan vekilinin istinaf talepleri yerinde görülerek hükmün kaldırılmasına, sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; üzerine atılı suçu işlemediği, temyiz dışı diğer sanığın kendisi hakkında asılsız iddialarda bulunduğu, yapının %70'den fazla kısmını kendisinin yıktığını, katılan yapıyı idare tarafından yıktığına dair beyanın doğru olmadığı, kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde İzsu Genel Müdürlüğü İmar Denetim Ekiplerince yapılan kontrolde, Menderes İlçesi Dereköy Mahallesi L18a-23 d Pafta, 154 ada, 32 nolu parsel üzerinde kaçak yapı yapıldığının tespit edildiği iddia olunarak açılan kamu davasında, İlk Derece Mahkemesince, suça konu yapıların bir kısmının sanık tarafından, büyük bir kısmının ise ilerde masrafları ilgilisinden alınmak üzere katılan idare tarafından yıktırıldığı, bu şekilde suça konu aykırılığın giderildiği gerekçesiyle sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre; dosya kapsamındaki suça konu olan kaçak yapıların idare tarafından kaldırıldığına ilişkin yazılar ile 07.02.2017 tarih 10699 sayılı daha önce tespiti yapılan yapılardan 1 ve 6 nolu yapıların sanık tarafından kaldırıldığı, diğer dört adet yapının ise 27.09.2016 tarihinde yıkılmaya başlanıp katılan idare tarafından yıkıldığı anlaşılmakla, sanığın duruşmada katılan kurum zararını gidermeyeceğini beyan etmesi karşısında, sanık hakkında verilen düşme kararının usul ve yasaya uygun olmaması nedeniyle kaldırılmasına ve sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İncelemeye konu kararın, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik, istinaf incelemesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, suça konu dört adet yapının 27.09.2016 tarihinde idare tarafından yıkıldığı, sanığın duruşmada katılan kurum zararını gidermeyeceğini beyan etmesi ve 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesinin uygulanması imkanının kalmadığının anlaşılması nedeniyle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen imar kirliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kabul olunan maddi vakıaların Kanun’daki tipiklik unsurunu kapsadığı, suça konu dört adet yapının 27.09.2016 tarihinde yıkılmaya başlanıp idare tarafından yıkıldığı, sanığın duruşmada katılan kurum zararını gidermeyeceğini beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın, kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,