Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/32654 K.2024/5877

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanıkların hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizinin; kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, tanık ....'nin soruşturma aşamasında alınan beyanında olayı tüm ayrıntısıyla anlattığı, tanığın duruşmada sanık ...'in "Şerefsiz." şeklinde sözler söylediğine ve her iki taraf ile yüz yüze baktığı için beyanda bulunmak istemediğine ilişkin beyanlarının zapta geçirilmediği, tanığın kolluk ifadesinin hükme esas alınması gerektiği, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü, bu nedenlere hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ile sanıklardan ... arasında devam eden boşanma davası olduğu, katılanın, olay tarihinde müşterek evden eşyalarını taşıdığı, bu sırada eve gelen sanık ...'in "Ulan şerefsiz, sen kimin evinin eşyalarını taşıyorsun." diyerek ve sanık ...'le olay yerine birlikte gelen diğer sanık ...’in de "gö..nde donun yok, sen bu eşyaları hangi g..le aldın." diyerek katılan ...'e hakaret ettikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle sanıkların beraatleri yönünde hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Verilen Hüküm Yönünden

Tanık ....'nin aşamalardaki beyanları arasında çelişki bulunduğu, kovuşturma aşamasında alınan beyanında, kolluk ifadesinin doğru olmadığını, sanıkların hakaret içeren söz söylediklerini duymadığını ve Mahkeme huzurunda vermiş olduğu beyanının doğru olduğunu ifade etmiş olması karşısında, Yerel Mahkemece mevcut çelişkinin usulünce giderilememesi nedeniyle sanık lehine değerlendirme yapılmasında her hangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın beraati yönündeki Yerel Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Verilen Hükmün Temyizinde

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... (Avşar) Hakkında Verilen Hükmün Temyizinde

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.